KONIEC KONGRESÓW, JAKIE ZNALIŚMY

W biznesie mówi się, że najgorsza wiadomość jest lepsza od braku wiadomości. W sytuacji pandemicznej co rusz serwuje się nam najgorsze wiadomości, a w dodatku kwestia tych jeszcze gorszych pozostaje otwarta. Praktycznie nie wiemy nic: ile potrwa pandemia, czy i kiedy pojawi się szczepionka, czy gospodarka nie zawali się z hukiem. To, co jeszcze wiosną zdawało się być specjalnym trybem działania, musi stać się, chcemy czy nie, codziennością. Chyba pierwsi zrozumieli to organizatorzy wydarzeń kongresowych.

COVID-19 uderzył jak grom. Od buńczucznego zapewniania przez niektórych polityków (litościwie pominę ich nazwiska), że Polskę wirus ominie, do gwałtownego zamykania wszystkiego na cztery spusty minęło ledwie kilka tygodni. Kilka kolejnych miesięcy było potrzebnych, by zrozumieć, że nie mamy do czynienia z uciążliwą, ale wyjątkową sytuacją, z nowym trybem życia i działania. Online, który był dotąd wisienką na torcie, efektownym dopełnieniem tradycyjnych wydarzeń, stał się podstawową formą organizacji eventów konferencyjnych. Przy wszystkich swoich plusach i minusach.

Pierwsza fala pandemii wywróciła kalendarz wydarzeń kongresowych. Z agendy spadło toruńskie wiosenne WELCONOMY organizowane od lat przez niezmordowanego Jacka Janiszewskiego, a majowy katowicki Europejski Kongres Gospodarczy odbył się w internetowej, szczątkowej formie. Oba wydarzenia w formule hybrydowej odbyły się we wrześniu – organizatorzy mogą sobie pogratulować, że zdążyli przed drugą odsłoną pandemii. Nie zdążył przed nią uciec za to projekt, który jawił się jako największy i najciekawszy ze wszystkich, czyli piąta edycja rzeszowskiego Kongresu 590.

Jak poinformowali jego organizatorzy, Kongres przełożono na lepsze czasy, czyli na wiosnę 2021 r. Moim zdaniem, była to nader racjonalna decyzja. W sytuacji, kiedy z dnia na dzień przybywa zakażonych, kiedy powstają polowe szpitale, a liczba respiratorów kurczy się w zastraszającym tempie, jego organizacja byłaby strzałem w stopę. I dla organizatorów, i dla przedstawicieli firm, i dla polityków. Nie wypada chwalić się osiągnięciami, dyskutować o biznesie i o kluczowych kwestiach, kiedy wszystko podporządkowane jest walce z pandemią.

Szkoda, że na Kongres 590 musimy poczekać kilka miesięcy z jeszcze jednego powodu. Miała to być pierwsza tej skali impreza w Polsce z pieczołowicie przestrzeganymi obostrzeniami sanitarnymi, realizowana w formie hybrydowej i dostosowana do możliwej zmiany sytuacji związanej z pandemią. W zależności od obostrzeń i sytuacji w kraju – albo równolegle realizowana „na żywo” i online, albo z prelegentami i bardzo ograniczoną liczbą publiczności i naciskiem na Internet, albo – w najmniej korzystnym wariancie – tylko online. To wielkie wyzwanie, więc może to i nieźle, że organizatorzy zyskali dodatkowy czas na dopracowanie szczegółów.

Druga fala pandemii rozwija się w najlepsze, a mówi się już o trzeciej. Organizatorzy kongresów i innych imprez gospodarczych muszą pogodzić się z tym, że konieczne będzie całkowite przemodelowanie ich wydarzeń i to na stałe. Przemodelowanie, a nie dodanie elementu transmisji online. Organizatorzy Kongresu 590 zrozumieli to jako pierwsi. Najłatwiej transmitować w sieci debatę kilku prelegentów, tyle że idea podobnych wydarzeń nie polega na organizowaniu mniej bądź bardziej ciekawych wykładów. To przede wszystkim okazja do spotkań, wymiany poglądów, nawiązywania kontaktów biznesowych i nie tylko. Jak to zastąpić w formie zdalnej? Oczywiście w pełni się nie da, ale są narzędzia, które pozwalają na to, by kongresy nie sprowadzały się jedynie do oglądania transmisji przez anonimowych użytkowników.

Taka rewolucja to także konieczność pisania budżetów od nowa. Nie oszukujmy się, na wydarzenie hybrydowe nikt nie przeznaczy tak potężnych budżetów, na jakie można było liczyć w przypadku stacjonarnych eventów. Ale skoro budujemy od nowa, to i z nowych materiałów. Może trzeba będzie w większym stopniu oprzeć się na sile think tanków niż na pieniądzach od największych… Cóż, kilka miesięcy na przemyślenia jest.

Dawid Piekarz – wiceprezes Instytutu Staszica

Podobne wpisy

  • |

    Święto tolerancji i akceptacji

    Ponad 50 tysięcy widzów zgromadziło się na Stadionie Olimpijskim w Berlinie na ceremonii otwarcia Światowych Letnich Igrzysk Olimpiad Specjalnych. Na płycie stadionu zaprezentowało się 7 tysięcy sportowców z niepełnosprawnością intelektualną ze 190 krajów ze wszystkich kontynentów. Reprezentacja Olimpiad Specjalnych Polska liczyła blisko 100 zawodników i trenerów. Damian Kuraś, dyrektor Instytutu ESG – Nie ma na świecie…

  • O magiku sądowym

    Największym wrogiem prawa jest polityka. Najjaskrawiej widoczne jest to w sądach, gdzie rozstrzygając spory sędziowie powinni orzekać kierując się przepisami prawa i własnym sumieniem. Jednak sprawy rozpoznawane przez sądy dotyczą często państwa, lub jego funkcjonariuszy, w których to sporach są oni stronami – mówi Jacek Dubois.

  • Nerki nie sługa

    Obchodzony niedawno Światowy Dzień Nerek skłonił mnie do przemyśleń nad stanem polskiej nefrologii. Okazuje się, że ponad 4,5 mln Polaków cierpi na przewlekłe choroby nerek, a za kilka lat niewydolne nerki będą jedną z pięciu głównych przyczyn śmiertelności na świecie! Najgorsze jest to, że choroba nerek nie boli, a aby ją wykryć, wystarczy poddać się…

  • |

    Nawrocki a stabilność finansów publicznych

    Z punktu widzenia walki politycznej w Polsce Karol Nawrocki zachowuje się racjonalnie, ale jest prezydentem i, przynajmniej teoretycznie, nie powinien patrzeć tylko przez pryzmat związanego z nim ugrupowania.  Marek Zuber – ekonomista, Akademia WSB Moim zdaniem deficyt całego sektora finansów publicznych w Polsce może być w tym roku wyższy, niż w rekordowym 2010 r. I nie jest to dla mnie…

  • Branża budowlana ma dość

    Polskie firmy budowlane muszą walczyć w przetargach z firmami azjatyckimi, które nie są zobowiązane do spełniania krajowych i unijnych rygorów. W dodatku faktyczny potencjał firm z Turcji, Chin czy Indii nie jest praktycznie weryfikowany. Co prawda jest cień optymizmu, bo w życie mogą wejść przepisy, które ukrócą nierówną konkurencję, tylko że to wchodzenie jest powolne. Bogusław Mazur, sekretarz redakcji portalu „Raport…

  • Żyjemy w ciekawych czasach

    Nie pamiętam czasów, kiedy raz po raz mieliśmy tak dużo nowych powodów do obaw. Dwa lata temu wszystkich nas zaskoczyła pandemia COVID-19. Walka z „niewidzialnym wrogiem”, jak nazwano wirus, trwała dwa lata. Na szczęście, dzięki szczepieniom, COVID-19 powoli odpuszcza. Zniesiono już nawet obostrzenia – limity osób niezaszczepionych, obowiązek noszenia maseczek – z wyjątkiem podmiotów leczniczych, izolację domową i kwarantannę dla…